متاسفم دلم متاسفم دلم اون که می گفت بی تو غم دنیارو داره , باورش سخته ولی اون دیگه دوست نداره متاسفم دلم خبر از حالت نداره , کاش دعات کنه اونی که این روزا دوست نداره متاسفم اگه احساس قشنگت دیگه ارزشی نداره دل من نگو که سوختی از غم رفتن اون , من نمی خوام خیال کنه گناهی بود گردن اون متاسفم دلم گل معصوم و نجیبت  تو رو دیگه نمی خواد   روزی هزار بار بر صفحه دل بنویس میان بود و نبودش فاصله  فقط یک حرف است ... به همین سادگی .... و من نور و شب  جریمه سنگین رفتنت را پرداختیم جز دل  که روزی هزار بار خراش افتاد کسی نفهمید از ب بودنت تا ن نبودنت فاصله تا بی نهایت است..

دلم تنگ است این شبها یقین دارم که می دانی

صدای غربت من را از احساسم تو می خوانی

شدم از درد تنهایی گلی پژمرده و غمگین

ببار ای ابر پاییزی که دردم را تو می دانی

میان دوزخ و عشقت  پریشان و گرفتارم

چرا ای مرکب عشقم  چنین آهسته می رانی

تپش های دل خستم  چه بی تاب و هراسانند

به من آخر بگو ای دل چرا امشب پریشانی

دلم دریای خون است و پر از امواج بی ساحل

درون سینه ام آری تو آن موج هراسانی

هماره قلب بی تابم  به یاد تو شود روشن

چه فرقی می کند اما تو که این را نمی دانی

در تنگناي غم ويران كننده  هميشگي ام 
در نوشته هاي بر جا مانده بي كسي ام
در نيستي هاي هميشه يكنواخت زندگي ام
فقط دنبال كسي ميگشتم كه براي من يك معنا داشت
آري كسي كه من اورا نه براي خودم بلكه براي دلم به زبان مي آوردم
من خود ازتنگناي بي كسي گذشته بودم وميدانستم چيست اين همه بي كسي
اما نتوانستم بر زبان آورم .كسي نپرسيد چرا ؟براي چه؟اما همه مرا مي شناختند
آري براي من چيزي جز غم نميتوانست معناي يك بي كسي را بيان كند.
اين بي كسي نبود كه مرا غمگين كرد بلكه غم بود كه مرا بي كس كرد.
اما آنقدربيكس شدم كه نتوانستم حتي به غم بگويم :چرا؟چرا؟چرا؟
با اين همه از غم چيزي فهميدم. چيزي كه حتي عشق با آن همه عظمت نتوانست
به من بفهماند و آن چيزي نبود جز فهميدن و درك بي كسي .
آيا كسي داند چيست اين بي كسي من؟

 دوستم داشته باش ، بادها، دلتنگ اند

دست ها ، بيهوده ، چشم ها، بي رنگ اند

دوستم داشته باش ، شهرها مي لرزند

برگ ها مي سوزند ، يادها مي گندند

باز شو تا پرواز ، سبز باش از آواز

آشتي كن با رنگ ، عشق بازي با ساز

دوستم داشته باش ، عطرها در راهند

دوستت دارم ها ، آه ، چه كوتاهند

دوستت خواهم داشت ، بيشتر از باران

گرم تر از لبخند ، داغ چون تابستان

دوستت خواهم داشت ، شاد تر خواهم شد

ناب تر ، روشن تر ، بارور خواهم شد

دوستم داشته باش ، برگ را باور كن

آفتابي تر شو ، باغ را از بر كن

دوستم داشته باش ، عطرها در راهند

دوستت دارم ها ، آه ، چه كوتاهند

خواب ديدم در خواب ، آب ، آبي تر بود

روز ، پر سوز نبود ، زخم، شرم آور بود

خواب ديدم در تو ، رود از تب مي سوخت

نور گیسو می بافت ، باغچه گل می دوخت

                                  دوستم داشته باش . . . .

واست میمردم...

بی تو هر شب غممو به خلوت خودم می بردم
                                         خبری از تو نبود و لحظه ها رو می شمردم
وقتی شب سحر می شد به بیقراری
                                        خودم رو به دست گریه می سپردم
گله و شکایتی از  تو به لب نمی آوردم
                                       تو به یاد من نبودی
                                                             اما من واست میمردم 

قلبم ادامه خواهد داد...

هر شب در روياهام تو رو ميبينم و تو رو احساس ميكنم

ميدونم تو هم همينطوري ادامه ميدي

فاصله هاي دور و فضاهاي خالي بين ما

تو اومدي نشون بدي كه ادامه ميدي

نزديك...دور..هر جايي كه تو هستي

باور ميكنم كه قلب ادامه خواهد داد

يه بار ديگه در رو باز ميكني

و تو اينجا در قلبمي

و قلب من ادامه خواهد داد و خواهد داد

عشق ميتونه يه بار ما رو لمس كنه و تا آخر عمر ادامه پيدا كنه

و تا وقتي كه ما يكي هستيم نميتونيم بذاريم بره

عشق زماني كه عاشقت بودم بود

زمانيكه تو رو يه بار واقعا بغل كردم

در زندگي من ما هميشه ادامه خواهيم داد

عشقي وجود داره كه هيچوقت تركمون نميكنه

تو اينجايي....پس چيزي نيست كه ازش بترسم

و ميدونم قلبم ادامه خواهد داد

باي هميشه همينطور خواهيم موند

جات در قلب من امنه

و قلب من ادامه خواهد داد و خواهد داد

با من باش

تا دنیا را به نامت کنم

و ستاره ها را برای چشمانت به آیینه مبدل کنم

و برایت بمیرم

و قایقی خواهم ساخت با بادبانی از بلور

و به آب خواهم انداخت

تا سینه را بر امواج دریا بکوبد

و مرا به تو برساند

تا من نیز خود را در آغوش تو بیندازم

و دستانم را بر گردنت آویزم

و آرام بر شانه هایت اشک ریزم

و بلور بادبان عشق را بر شانه هایت بگذارم

تا بهترین هدیه را به تو تقدیم کرده باشم